Yine sensiz yine sessiz, boşa yıllar geçiyor
Tene hicrânımı sardım, cana mihnet ediyor
Sana gurbet, bana hasret, yine ülfet ediyor
Tene hicrânımı sardım, cana mihnet ediyor.
feilâtün / feilâtün / feilâtün / feilün
Yokluğundan gamdayım hep, sanma gönlüm bahtiyâr
Saçlarım aklarla dolmuş, bende mevsim sonbahar
Yıllarım bir bir biterken, şimdi oldum ihtiyâr
Saçlarım aklarla dolmuş, bende mevsim sonbahar.
fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilün
Yolda yolcu, handa yolcu, bir molaymış ömrümüz
Bir hayâlden bin umûd var, geçmiyor hiç gönlümüz
Bir göz-açtık, bir kapattık, geçti yıllar ansızın
Dön de bir bak ardımızdan, hoş sadâymış mührümüz.
fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Yüce Mevlâ’m, sana bin vecd ile çarpar yüreğim
Sana lâyık, iyi bir kul olabilmek dileğim
Seni andıkça, yıkılmaz ve bükülmez bileğim
Sana lâyık, iyi bir kul olabilmek dileğim.
Fe'ilâtün fe'ilâtün fe'ilâtün fe'ilün
Yüce Rabbü-l âlemîn'den, nice müjde derde dermân
İki kutlu bayramım var, Ramazân’la bir de Kurban
Bize lütfu çağlayandır, bereketle doldu harman
O’na hamd ve şükrümüz çok, bize rızkı verdi Rahman.
feilâtü / fâilâtün / feilâtü / fâilâtün
Yûnus ki, Tapduk’un dergâhında, pişti yandı
Îlâhi aşkla her dem, bin vecdle Hakk’ı andı
Sevdâsı Türkçe’mizden pervâne nûr-i candı
Gönlünde, sevgi çağlar, dünyâya bir ilândı.
Mef’ûlü / fâilâtün / mef’ûlü / fâilâtün
Yûnus’la gönüllerde, bir-aşk şûlesi parlar
Öz Türkçe lisânıyle, sözünden balı damlar
Tapduk ona mürşiddi, ilim irfânı çağlar
Hakk aşkı ve sevdâsı, yana bağrını dağlar.
Mef’ûlü / mefâûlü / mefâûlü / feûlün
Yunus olmak gönül ister, pişip yanmak yürek ister
O, Tapduk’tan ilim almış, velî bir kul olmak ister
Lisânımdır güzel Türkçe’m, cihân duysun demek ister
İlâhî aşk kelâmından, gönül yunsun demek ister.
Mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün
Yüreğimden yaralandım, haberin var mı gönül?
Sana senden ırak-oldum, kederin var mı gönül?
Kara günler bana züldür, seherin var mı gönül?
Yuvasız bir kuşa döndüm, haberin var mı gönül?
Kimi insan nice dertten, çile çekmiş yanıyor
Ehl-i dünyâ, boş hevesten kâm alanlar hep zarar
Kendi nefsin zulmetinden kurtulanlar bahtiyâr
Öyle insân var ki, dünyâ gurbetinden âh u zâr
Bil ki onlar, alnı aktır, kalbi paktır hep nehâr.
Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!