Cemal Şener Şiirleri - Şair Cemal Şener

Dünyadan konup göçenler
Ecel şerbetinden içenler
Münafık 'a uçkur açanlar
Sırattan geçer mi acep

Harama el uzatan insanlar

Gene bugün Sivas’ta
insanlık yanıyor
Bedenleri kül içinde
Arşı alaya savruluyor
Devlet sesiz ve çaresiz
37 can diri diri yanıyor

SİVAS'TA
Bir yaz günüydü
Kanlı Sivas'ta
Aylardan 2 Temmuz
Hava sımsıcak

Ne hancı tanırım nede Arap
Eğer içiyorsam ben Rakı ve Şarap
Bundan sana ne
Bire Sofu

Kurduğum çilingir sofrası

Sol yanım param parça
Kargalar kuzgunlar pay ediyor
her biri bir taraftan
etlerimi lime lime yiyorlar

Beni yok sayarsan
Bir yanın hödük kalır
Direnemezsin
Sol Cephen gider
Esir düşersin

SON BAHAR

Son bahar bitti
Güz yapraklarını döktü
Tek tük Dallarda duran
Sarımtırak kuru yapraklar

Dile gelse ağlar
Şu cansız taşlar
İçimde dinmiyor
Sinsi savaşlar
Yorulmuş bedenim
Çökmüş omuzlar

Saatlerdir bir bank üzerinde
Sahil kıyısındayım
Seni beklerken
Seyir ediyorum denizin dalgasını
Birde martılara simit veren
Pembe kazaklı çocuğun sevincini

SON YOL AYRIMI
Son yol ayrımına geldik
Sığınacak liman bile kalmadı
Rıhtım param parça
Tekneler alabora