Son Nokta Şiiri - Cemal Şener

Dile gelse ağlar
Şu cansız taşlar
İçimde dinmiyor
Sinsi savaşlar
Yorulmuş bedenim
Çökmüş omuzlar
Bu ağır yükü
Nasıl taşırım 'ki ben

Dertler zincir oldu
vurdu boynuma
Gurbet mızrak gibi
Saplandı bağrıma
Dostların ham
Sözü gider zoruma
Tatlı sözlere alışık değilim ben

Geceler çöker
Zifiri karanlık olur
Odamdayım tek başıma
Kafam Balon gibi
Adeta dolanıp durur
Galiba sarhoşum ben

İçimde bir fırtına
Dışım köpük köpük
Kan ter içindeyim
Dişlerim kenetli
Çaresizliğimi seyretmekteyim
Umudumu yitirdim ben

Zaman ilaç gibidir derler
Hep de aynı söylerler
Bir ömürden geçen
Onlarca Yıllar
Bir tane bile
Faydasını görmedim
Ben

Bahtımın karası yüzüme
Tokat gibi vurdu
Herkes bir köşede
Bunun hesabı sordu
Yorulan bu yürekte
Dil damak bile kurudu
Alın yazısına karşı
Gelemem ki ben

Artık söz tükendi
bitti kelamlar
Şener'im gelmez oldu
Dostlardan selamlar
Yüreğimde saklı kalır
Bunca zamanlar
Son noktayı koyup
Gidemem ki ben