Umut ışığı arıyordum
Zifiri karanlıkta kala kaldım
yapa yalnız
gideceğim tüm yollar
Sanki engebeli ve aşılmazdı
Kalemim münafığa kılıç olacak
Her bir harfi ok gibi fırlayacak
Ciğerinde saplanıp kalacak
Ölene kadar unutmasın diye
Dünya defalarca doldu boşaldı
Hayat yeniden kaç kez başladı
Tarihler nice destanlar işlendi
İnsan oğlu her şeyi unuttu gitti
Üryan geldik üryan gideriz
Kimiz baharında
Kimiz de erken göçeriz
Akıbetimiz mutlak ölümdür
Ecelden kaçmaya çaremi var
kıştan değil
Rüzgârdan değil
Karın gecenin üstüne düşüşünden
Hiç de değil
Adımı anmadığın anlarda
Evet senin yerine ben utanıyorum
Kafanı kuma gömmene
Aman bana dokunmayan
Yılan bin yaşasın demene
Senin yerine
Ben utanıyorum
böön gene mektebin öönde gordum seni
saçların tea belie enmiş
ölüzger vurduhça
salınıyodu emmimgilin harmana doru
böön gene mektebin öönde gordum seni
saçların tea belie enmiş
ölüzger vurduhça
salınıyodu emmimgilin harmana doru
Dünya döner yıllar geçer
Her dalda ayrı çiçek açar
Arı başka kuş başka uçar
Bunda bir sır vardır elbet
Düştüm ben bir kanaraya
Aç Kurtlar sardı dört bir yanımı
Sürü ile gövdemi üleştiler
İliklerimden söktüler beni
Bedenimi lime lime ettiler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!