Cemal abim…
Adana’da bir ateş kaldı sofranın yerinde,dumanı göğe değil, içime çöker şimdi.Kebap yanar, şalgam donar masada,ama sen yoksun ya…her lokma bir eksik, bir yarım kelime.
Seni bir bakır tencerede değil,bir vicdanın en derin yerinde hatırlarım.Çünkü sen sadece oturan değil,sofrayı ayakta tutan bir sessizliktin.
Duruşun vardı,rüzgârı bile eğen bir duruş…Mertliğin vardı,taşı bile utandıran bir mertlik…ve bir de o eğitimci yüreğin;kelimeleri değil, insanı büyüten bir ışık.
Seni düşünürüm
Anamın kokusu gelir burnuma
Dünya güzeli anamın
Binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur
Devamını Oku
Anamın kokusu gelir burnuma
Dünya güzeli anamın
Binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta