Çekmeceye Sığan Hayatlar Şiiri - Özlem Çay

yükün güce galibiyetidir bu!
bu, türlü türlü tuzakların
biçim biçim dizilişidir adımların önüne..
yüzümüzün sol yamacında
masallar büyüttüğümüz zamanlardan geçip,
karnımızda,
dikişleri atmış
düş yaralı suskunluklara vardık..
yırtılmış anılar
külü savrulan hatıralar biriktirdik yürek çekmecemize;
kimi çocukluktan kalma bilye kırığı,
çoğu lâl
sağrımız da ağ söküğü.
baş ucumuz da
o ince sessizlik.
boyumuza ermiş
ama ucu hep kıvrımlı.
uyutmuşuz sesleri
dokuz çağa gömüp
yedi çığ düşürmüşüz üstüne,
sağ çıkmamış sığ sulardan
dağ birikmiş çekmecemiz.

renkleri sorduk;
ağır ağır dönerken
ömrümüzün her köşesini,
'içinize bakın' diyorlar;
güneşin izini parmaklarına hapsetmişler
bize ' bul! 'diyorlar.
kaderin rızkını söke söke yürüdük.
arsız dillerin, sıvasız kurşunlarıyla
delik deşik vurulduk.
kavgamızın içinde dağılmış
hüzne boyadık şafakları.

geçtik ağır ağır
kavrulmuş, tütün sarısı yüzlerden,
baktığımız yerlerde
ağız dolusu küfrü yutup
savruladuran yığınlar,
kaval kemiklerinde yarıklar açılıp,
kör kuyu da
ipsiz kalmış insanlar.
lehçemize;
güne, dünyaya ve geleceğe dair
kızıla bulanmış
yenilgiler kattık.

gün batımlarına evrildik
gün be gün,
kuru yüklü bulutlardan geçtik.
uykulu, mahmur gözlerimiz de
yıkılırken kent,
uyanıyor içimizde nemrut'un dorukları.
yaşama gayretini gaflete düşüren çağ;
heybetli
devasa bi çığ döküyor umuda,
bir çığ ki secdeye duruyor kederin
göğse saplanan kılıçları.

duruyoruz,
durup açıyoruz aklımızın çekmecesini.
umudun katlini,
zamansızlığın yanına ittiriyoruz
parmak ucumuzla,
boşlukların memat sessizliğini de yanına.
dağınık içi
ışıksız,
pare pare yaylım ateşi.
yüzümüzün sol yamacında masallar büyüttüğümüz zamanlardan geçtik.
zamanın dudaklarında,
ukde nehrinde sürüklenen
hoyrat ifrit gülüşü......⚘
.....özlemcay/

aralık/yirmi yedi
19:58