Çek Git Şiiri - Filozof Sosyolog

Bu gece son kez konuşuyorum seninle,
Son kez anıyorum adını.
Sonra karış gecelere,
Ve bir daha dönme bana,
Şimdi s* git,
git artık, git.
Çek ellerini hayallerimden,
zihnimden, kalbimden,
yorgun yüreğimden git.
İstemiyorum düşlerini
düşlerimde.
İstemiyorum gözlerini
gözlerimde.
İstemiyorum nefesini
nefesimde.
Gölgem gibi gölge olma;
bana bırak geceleri,
bırak da öyle git.
Severken bana mı sordun sen?
Giderken neden yük oluyorsun?
Çık artık hayatımdan.
Zindan gibi gözlerinle bakma bana.
Zifiri karanlığını da al git.
Çıkma karşıma.
Acıttığın her sözle
hançerledin bağrımı.
Her harfinde miras kaldı
yaşattıkların.
Hoş değildi bende kalan kaygıların;
şimdi onları da al,
git hayatımdan.
Çık artık aklımdan,
çık artık, kalbimden.
Çık artık gözyaşlarımdan.
İsyanım sana değil,
kendime.
Neden seni bu kadar sevdim diye...
Her nefeste bir canım gitti,
her nefeste bir ah ettim.
Şimdi soruyorum kendime:
Gerçekten,
neden sevdim seni
bu kadar?
Sevgimi hak etmeyen birini,
ben neden bu kadar sevdim neden??