Uçsuz bucaksız bir çöldür fendi.
Kitap görmemiş alimdir, her biri.
Ağaç meyve vermeden aldı eline taşı.
Savurur güz vakti düşürür dalı, yaprağı.
Sanır cahil kendini ormandaki tek avcı.
Sokaklar olursa dikenli gönlü olur ferah.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta