Cefası Lütuf Sayılan

Ey cefası lütuf sayılan yâr, ey belâsı devlet,
Senin nazarın bin ömre bedel, bin derde deva.

Derdim o derddir ki tabipler acz ile bakar yüzüme,
Zira marazın ilacı yine marazın kendisi haşa.

Gözyaşım mürekkep olsa, sinem kâğıt kesilse,
Yazsam seni, yine eksik kalır hikâye, bu sevdâ.

Aşk derdinin pazarında can sattım ey dilârâ
Bir can ki bin cihandan yeğdir, bilmez ne çâre

Aşk ateşiyle yandım, kül oldu akl u fikrim
Bu yangına su olmaz, ne hikmettir ne hile

Gönlüm harâb-ı aşkın sultânıdır ezelden
Virânede bulunur bazen hakîkî pâre

Kıldan ince bu sırra akıl eremez ey yâr
Bu bâbda söz edenler düşer nice hatâre

İlimle övünme zinhar, ne fayda bilgin ise
Aşk defteri okunmaz aklın kalem-tarâre

Bir kadeh aşk içirdin, bin secdeye bedeldi
Sarhoşluğum ibâdet, ayıklık ise hile

Mecnûn’a çöl ne ise, bana da dert odur yâr
Leylâ görünmez amma, gönlümde bin emâre