Cebimdeki son bozuk para Şiiri - Mert Ka ...

bugün her şey yolunda gitti
gökyüzü kimseye kin tutmuyordu
bir çocuk kırmızı bisikletiyle geçti önümden
zili o kadar neşeli çaldı ki
sanki dünya gerçekten onarılmıştı
manav portakalları dışarı dizmişti
hepsi güneşe bakıyordu
kediler tembel tembel uyuyordu
bir kadın balkondan halı silkeledi
toz bile güzel göründü havada
ben de yürüdüm
acelem yoktu
ceketim hafifti
kalbim de öyle sandım
bir fırının önünden geçtim
susam kokusu geldi
hayat bazen insanı kandırmayı çok iyi biliyor
bir şarkı çaldı uzaktan
sözlerini bilmiyordum
ama nakaratı mutlu bir yere benziyordu
ben de içimden eşlik ettim
yoldaki herkes bir yere yetişiyordu
ben hiçbir yere yetişmiyordum
bu bile güzel geldi
çünkü bazı günler
insan kaybolmayı da tatil sanıyor
sonra eski mahalleye vardım
bakkalın tabelası değişmişti
duvarlar boyanmıştı
ağaç büyümüştü
kapının önünde artık kimse oturmuyordu
ben yine de gülümsedim
çünkü hava güzeldi
çünkü kuşlar vardı
çünkü cebimde bozuk para vardı
çünkü ölmek için bile
bazen insanın üstünde temiz bir gömlek olması gerekiyor

zaten beni orada bekleyen kimse yoktu
çocukluğum da ölüydü
onu çağıran sokak da