Çay Bahane Şiiri - Osman Karahasanoğlu

Eğer gelseydin sen, bir çay içimi,
Gönül soframızda, dertler biterdi.
Görseydin içimde, yanan biçimi,
Bir yudum sıcaklık, bize yeterdi.

Sen doldur bu narin, ince bardağı,
Beraber çıkalım, şu koca dağı.
Çayın sıcaklığı, eritsin yağı.
Sabırla gidenler, hedefe erdi.

Çay bahane dostum, neşeden kasıl,
Anlat artık dinsin, bitmeyen fasıl.
Bedene hükmeden, ruhumuz asıl,
Samimi duanla, şifalar verdi.

Dertlerini dök de ferahla biraz,
Çayın buğusunda kalsın itiraz.
Gönül ne taht ister ne de bir imtiyaz,
Çay içenler bizde, dostluk var derdi.

Odenizci ismim, demlensin sözle,
Bakma şu dünyaya, sitemli gözle.
Bir bardak çay içte, hasrete özle,
Muhabbet bahçenden, gülleri serdi.

01.06.2026

Odenizci