Çavuş Milton ve Okinawa Şiiri - Alper Tu ...

uzun ve yapraksız çiçekler...
çiçekler kendileri gibi
toprağı ve rengi bir mühimmat...
ağaçlar topraktan Japon toplayıp
dallarında Japonları büyütüyor.
gövdesinde ve toprağın çukurlarında
yine Japonlar...

süngü hücumunda Banzai!
kulaklarım çınlıyor. her top atışında
her yardım uçağında...

bizi de götürün!
görün! bizi de

Milton! bu benim ismim
geldiğim yerde bu kadar yeşillik görmedim.
ve yeşil tonlarını ve yağmurun doğuşunu
çavuş Milton! bu benim buradaki ismim.

yağmur güneşle doğuyor ve ayla...
geceyle devam ediyor ve tekrar güneşle...

devasa Amerikan kuvvetleri bir adayı
milimetre başına ilerleyerek ve gerileyerek...
ve bütün otları kontrol ederek,

ve bütün otları!
ağaçları!
Tanrım! her şeyi!
ayağınızın altını!

bir anda beliriyorlar. bir anda... bir ses!
bir anda süngüyle saldırıp
ve aniden toprakta tuzaklanmış bir cephane patlıyor.

bir Japon gözlerinize bakarak
süngüsüyle hem kendini, hem de sizi
onuruyla selamlıyor.

tekrar tekrar!
bir metre ileri, bir metre geri çekilerek
Amerikan donanma ve hava kuvvetlerinin...
adım adım bombardımanıyla burayı almak!
toprakta büyüyen ve yeşeren
şimdi toprağın altı mı?
şimdi ağaçların dalları...ve nişancılar.

imkansız!
burası Generallerin savaş masası değil.
her adımınız bir plandan daha fazlası
şimdi;
bir adım için artık bir uçak kalkıyor.
bir adım için gemiler karayı bombalıyor.

bir Japon'un gözleri; her adımda size daha yakın
bir kamikaze selamlama için donanmaya daldı.

banzai!

benim adım; Milton... defalarca ateş ettim
yani adım çavuş Milton! ve son defa yine ateş ettim.

Ray! onu göremedim
o birden belirdi...
ona defalarca ateş ettim

geçen hafta bu viskiyi istemiştin
ve
künyeni buradan alıyorum!