Çaresizim Şiiri - Nazlı Altan

Camda küçük bir parmak iziyle
Saatlerce bakıştık bu gece.
İçimde fırtına gibi dönüp dolaşan bir hasretle.
Gözyaşlarım inat etmiş gibi akmamaya.
Ağlayamıyorum.
Sırtımda büyük bir yük.
Altıncı kattan atamıyorum.
Kağıt kesiği gibi bir sızı var solumda.
Dokunsalar anlatacağım.
Ama ben bile anlayamıyorum.
İnsan öpüp koklamayı özlermiş, bilmezdim.
Kendinden bile vazgeçermiş çoğu zaman.
Canımdaki bu acıyla bile,
İki canım var, ölemiyorum.
Küçük parmakları var aklımda.
Toza dumana karışmış öfkem.
Yakıp yıkasım varken herşeyi,
Yerimden bile kalkamıyorum.
Saçlarını taradığım bir anıyla
Başbaşa kaldık bu gece.
Hırçın bir uçurum var önümde.
Utanıyorum bir kelebeği bile sevmeye.
Gidemediğim o yolları ,
Haritamdan silemiyorum.
Ağlasam da geçmeyecek biliyorum.
Yastığımda başları yok.
Gölgem güneşlerine liman olamıyor.
Aklımda onlarca ninni varken,
Sesim çıkmıyor, yapamıyorum.
Camdaki o küçük parmak izi çığlık atıyor,
Ben çaresizim, sağırım duyamıyorum.