Çaresizim ( Platonik) Şiiri - Tahir Kürekçi

Bilmiyorum
Ne kadar tanıyorsun sen beni
Tanısan anlar mıydın
Dinler miydin derdimi
Bilmem kaçıncı mektup
Bilmem kaçıncı şiir
Sana yazıp yırttığım
Aşkımı anlattığım

Çaresizim,
Bulamadım bir çıkar yol
Yok ki!
Bozuldu, alt üst oldu
Dengeler yana yattı
Bilmezdim
Böyle olur seven adamın hali dediler
İnanmadım
Çünkü seven rahattı

Çıkmıyor,
Seni görünce sesim kısılıyor
Aslında cesurum da
Korkuyorum yanında
Bu anlamsız duruşun
Beni dertten derde kor
Bin kere niyetlendim
Her yola çıkışında

Cennet bahçesi gibi sizin kapının önü
İnan geçesim gelir
Sabah akşam durmadan
Bu duygu anlatılmaz,
Tarifi gerçekten zor
Ayrılamam, ayrılamam
Bir de orda sen varsan

Bugüne dek demedim
Diyemedim bir çift söz
Duygumu, düşüncemi, kalbimi açamadım
Yedi kat yabancılar yakınında dururken
Ben seninle yan yana
Bir adım atamadım

Sen güzel
Sen akıllı
Sen daim alımlıydın
Onlarca fert bilirim senin peşinden koşan
Kimisi seni bilmez
Kimisi de kendini
Anladım daha büyük sevgim âşıklarından

Bilmem ki bilir misin
Tek taraflı sevgiyi
Ne çekilen dert biter
Ne diner ıstırabım
Kimi ileri geri konuşur
Hem arkandan
Kimisi de laf atar
Saygısızca durmadan

Bense ellerim bağlı
Dilinde bir kelepçe
Dinlerim çaresizce
Eşim dostum değilsin
Taş basıp yüreğime sessizce ağlıyorum
Elden bir şey gelmiyor
Arkadaşım değilsin

Ben yine gözü yaşlı
Sense yine habersiz
Günler gelip geçecek ama
Kim bilir nasıl
Seni kırmak istemem
Üzdüysem affet beni
Yeter ki sen mutlu ol
Gerisi hep boş fasıl

25.06.1998
Tahir Kürekçi