Çaresiz Şiiri - Adem Gürsoy

Kaç yıl oldu
Dönemedim geri
Göremedim geldiğim yeri

Küçükler büyüdü
Bekarlar evlendi
Yaşlılar öldü

Üzüldüğüm
Sevindiğim oldu
Paylaşamadım

Mevsimler değişti
Yıllarda
Aynadaki yüzüm değişti
Değişmeyen
Talihim kaldı

Kış geldi odunum
Yaz geldi anlamı
Bir bardak çayın bile
Tadı demi olmadı

Korku
Kin
Keder
Günbegün daha beter

Borç
Borç
Can borç
Sofraya konulan aş borç

Beyazlara büründüm
Sakal saç saçak
Karakollarda ismim kaçak

Celseler
Bensiz açılır
Bensiz kapanır
Alacaklılar
Kapılara dayanır
Gıyabımda
kararlar verilir
Hasretle zehirlenir
Sırtımdan vurulurum

Her akşam
Her sabah
Asılırım
Kesilirim
Pare pare olur
Sadaka niyetine
Dağıtılır
Harcanırım

Nihayet
Vuslat
Olmaz ya
Ya olursa diye

Hayallerim
Mendil kadar değersiz
Gözyaşlarım yerli yersiz
Ümitler yetersiz
Dertler çaresiz
Çare ararım
Çaresiz
Çaresiz