Rüyaydın; gecenin en ince yerinden sızan,
Uykusuz bir şehrin ilk ışığı gibi içime uzanan,
Adınla çoğalan, adınla eksilen her an,
Zaman bile diz çökerdi o kırılgan mucizeye bakarken,
Çareler mi tükendi, sen mi, aşkın mı?
Bir kelimeyi aldık, içimizde çoğalttık gölge gölge,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta