Adam düşündü!
"Üsküdar’ı geçen bırakıyormuş atı arkada!"
Bir şiire de böyle mi başlanırmış?
Sonra da söylendi kendine!
Hatırladı bir bir unutmak istediği ne varsa;
Her nefesin sonunda geriye kalan yorulmuşlukları,
Saniyelerin dakikalara, dakikaların hasrete savruluşlarını...
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta