Canım Kızım Şiiri - Gül Yıldırım

CANIMSIN KIZIM
​Ömrümden ömrüne katsın Yaradan,
Yaşama sevincim, canımsın kızım.
Yarıda kalmasın hiçbir muradın,
Nakşolmuş solumda yanımsın kızım.

​Karanlık geceme doğan nursun sen,
Ruhumun ufkuna yağan nursun sen,
Kalbimin gözüne değen nursun sen;
Seherim, yıldızım, günümsün kızım.

​Mavi gözlerine nazar değmesin,
Sarı saçlarına karlar yağmasın,
Sam yeli dalına esip eğmesin;
Bir nadide çiçek, anımsın kızım.

​Kader defterimde nurlu beyazım,
Bahar oldu ömrüm, bitti ayazım.
Rabbime sunduğum içten niyazım,
Mevla'nın lütfuyla benimsin kızım.

​Rüzgâra kapılıp yolun şaşmasın,
Saygını yitirme, haddin aşmasın,
Hâşâ dilin Hakk'a şirki koşmasın;
Tek kıblegâhımda yönümsün kızım.

​Seninle şenlenir virane bağlar,
Mor menekşe açar o karlı dağlar.
Bu güzellik şahı kölesi eyler,
Gönlümün köşkünde hanımsın kızım.

​Zemheri ayında kışım olmadın,
Gözümün pınarı, yaşım olmadın,
Dertlere vesile başım olmadın;
Damarda dolaşan kanımsın kızım.

​Hakk’ın emaneti, gülyüzlü meleğim,
Kabul olan nazım, tek bir dileğim.
Sensin dayanağım, bükülmez bileğim;
Dünyada, ukbada şanımsın kızım.

​Gülkara’m der: Aslım, sendeki mana...
Tüm dünya bir yana, sensin bir yana.
Bin feda eylerim ömrümü sana,
İlk göz ağrım benim, sonumsun kızım.

​Gül Yıldırım✍️
27.04.2026