Bir Aralık akşamında bulduğum
Bir aralığın en uzun gecesiydin
Bir Aralık sabahından gülümseyen
Buz gibi bir Aralık gününde
Sıcacık bir Aralık güneşiydin
Sonra koşar adımlarla sen de batıp gittin...
Ne çok aradım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta