Canan Ereren Şiirleri - Şair Canan Ereren

Güzeller güzeli İstanbul,
Gözlerimi sende açtım,
Sense beni uzaklardan seyrediyorsun,
Seyrediyorsun da artık gel,
Ayrılık çok uzun sürdü demiyorsun,
Canımın canı İstanbul,

Suyun üstünde hayallerim yüzüyor,
Hangi yöne gittiğini bilmeden,
Çarpa çarpa yüreğime,
Savura savura beni de sürüklüyor.

Kaptansız rotasız limansız,

Hasretinle çaresizim
Yüzüm renksiz gayesizim
Bakışlarım matlaştı yoluma çıkmıyorsun derbederim
Feryadımı duy da, gel yağmur gözlüm!

Sohbet ederken gönül bahçemde
Çiçeklerim dile gelsin anlatsın
Sevgilerde çiçekler gibi solarmış
Sevgim solduğunda anladım.

Sen hangi mevsimin rüzgarısın
Boş vakitlerimi buluyor kasırgalar yaşatıyorsun
Düşlerimi paramparça edip
Kayboluyorsun
Boş vakitlerim kapalı yüzüne
Gelme istemem gül kokulu yüreğime.

Kulaklarım çınlıyor
Yankılanan ses sesin mi
Yüreğim hızlı çarpıyor
Kalp atışları benim mi
Kalpten kalbe yol var derler
Bu telaş hızlı ayak sesleri

Çehremi matlaştırıyor ekim rüzgarları
Sararıyor ellerim oluyor sonbahar yaprağı
Dökülmesinler diye sıkı sıkı tutuyorum
Sonra gecenin karanlığına sığınıyor
Adını yıldızlarla bulutlara yazıyorum
Rüyalarıma hasretini haykırıyor

Toprağa yağmur damlası,
Gözlerime yaş damlası düştü,
Uykumda hayal meyal göründün,
Uyandığımda yüreğimden düştün.

Hangi düşlerden düşüyorsun,

Bir hazan mevsimiydi ki,gönül bahçem perperişan,
Anlatsam nâr-ı sevdâ mı,anlar mı bilmem dil rübâ,
Firakıyla savrulmuşum,dil heba dallar sonbahar,
Hasret rüzgarla barışık,dil zîşan, dil rübâ rahşân.

Sen,
Ellerinde rengarenk balonlarınla,
Yalanlara yol alırken koşarcasına,
Sevdama basıp geçtin acımasızca.
Şimdi o sevdadan acı bir gülüş,
Buruk bir iz kaldı,