Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

Gecenin en koyu deminde sensizlik
yudum yudum içtiğim
körkütük sarhoş oldu düşlerim


halat attım boynuna çaresizliğin

Yüzü gülmez Gönlü gülmeyen insanın
Gönül gülmeden yüz nasıl gülsün?
öyle bir yâr düşmeli ki gönüle
gönül gülsün ki yüz gülsün

15Ağustos2016/ BALIKESİR-Erdek

Bu gece şehrin yalnızlığına ortak olmak vardı
dudaklarından yalnızlığı içmek
caddelerinde berduş misali gezmek
kaldırımlara kadar sızan hüznü tekmelemek
gülmek vardı kahkahalarla gülmek
içim titreyerek...

Her yağmurdan sonra toprak kokusunu
alamayabilirsiniz
eğer
beton yığınları arasında yaşıyorsanız

ama

Hangi şehrin sokakları
hangi kaldırım taşları dinler şimdi seni
neydi unutturan neydi sana beni?

yürüdüğün yollarda saçtın mı gülüşlerini
kimler topladı aldı nasibini ..!

Sevdası kaçak yüreklim
gözlerinin gölgesi düştü yüreğime


kolların yerine kuytulara sığındım
yokluğuna sarıldım

Hangi gökyüzü daha büyüktür yüreğe sığan sevgiden?
hangi gökkuşağı daha güzeldir sevgilinin sözünden?

hangi gece daha karadır aşığın gözünden?
hangi kış daha soğuktur sevgisiz yürekten?

Özlem yakacak yüreğini
o yangına inadına yürüyeceksin
keşke kolay olsaydı vazgeçmeler
daha da yanacak alev alev yüreğin

söndüremeyecek gözyaşları bile

Deli dolu sözleri parçalı bulutlu gözleri bir ben
yoruldum diye çıkartıp atabilirmisin beni kalbinden
iyice bak gözlerime yer etmiş
elâsın da saklı gözyaşıyla hasretin

inerken sözlerin tokat gibi yüzüme

Hayat boyu KEŞKE lerim olmasın diye sabırlı oldum
bu sabrımla beni aptal sandılar..

Şimdilerde

BEN DEĞİL..