Canan Eren Şiirleri - Şair Canan Eren

Gözlerim
kan çanağına dönmüş elâ gözlerim
her yudumu hüsran her yudumu hasret kokan
sensiz yalpalayan gecenin tutsağı gözlerim

gözlerim

İçimdeki sensizlik ölüm kusuyor bana
ölümün soğuk yüzü çarpıyor yüreğimin suratına
duvarlarında bir bir asılı kaldılar
göz göz olmuş odalarında anılar
yetiş imdat a !

ne çok hüzün biriktirmiş meğerse
belli ki hüzün yığınları ağır geliyordu gözbebeklerine
sanki köşe bucak kaçıyordu sevinçleri
başedebilecekmiydi dermanı kesik dizleri

Hiç saklanmadım hayattan
inadına üzerine gittim
inadına

kucak açtım dosta düşmana
şaştılar

Dökülürse dedi yüreğinden
dökülürse...
ahh bilmiyor ki ben çoktan dökülmüşüm
yüreğine...

Uzaklarda biryerlerde
bir kadın ağlıyor
güneş onun kalbinde batıyor

oysa bir zamanlar
Ağustos sıcağı vardı gülüşlerinde

Kim gözlerinin içine baktı senin
kim içti gülüşlerini
bensiz geçen günün kim erdi muradına
hangi sevdalı yürek söyle bakmaz ardına

Oysa geceye gözlerin gerek

Seneti sepeti yok ki sevdanın
tüm sözcükleri ters yüz eyle..
dikişlerinden sökülsede kelimelerin
öylece giydiririm yüreğime

sen utanma sevdiceğim

Her Aşk kendi masal kahramanlarını yaratır..
Masal buya
iki ayrı yerde birbirlerinden habersiz
çınar fidanları büyümüş
kökleri öyle derindeymiş ki
gidememişler ileri

Dağ gibi evlat
nasıl yüreğine iner bir ananın
Bilirmisin?

efeler gibi diz vurur da yüreğinde
efeler gibi ayağa kalkar