Çanakkale İçimde Şiiri - Mahmut Karataş 2

Çanakkale'deki imanı yaşattık hep içimizde
Ezelden yoğrularak mayasıyla taşındı yüreğimiz ebede
Duydukça o tekbir seslerini açılır kanatlarımız
Uçarak ayak izlerinde cesaretlenir toprağında ecdadımın
İşte Ayşe takmış babasının süngüsünü
Kasım götürür cephane kâğnısını anasından yâdigar
Ve Mehmet haykırır İstiklali en yüce gönüllü sesinden:
Çanakkale! Be hey Çanakkale!
Arştan bir kapı açıldı sana koşuyor Melekler
Demir ol,taş ol, arş ol Çanakkale geçilme şimdi dayan!
Dol yeniden taze güç ile geceden teyakkuza
Dünyayı kaldırdı "Seyit" bir mermiyle
Yıldızları paçavradan, tahtadan göklerine isabet
Parçalandı aynadan aydınlıkları,
Hilalinin aydınlığına kim dayanmış ki zaten?
Beyazını,mavisini,sarısını kaç boyalı bezi soldurdun al renginde?
Şimşekleriyle çakıldılar bir bir gözlerindeki kararlılığının
Mafsalsız,köhne duvarlar aşma hülyalarında raks ederlerken.
Zırhı vatan sevgisinden aşılmaz "On Beşli'ye
Çarparak
Dağıldılar bir hengâmede kimi ihtilale kimi intihale kurban.
Kimi kolları sıvarken yeni bir güneşe batmayan
Mirası ecdadının tokadıyla savurdun hanından.
Asit yağmurları yağdırdın üstlerine, Ege'den Marmara'dan
Geri dönülmez sulara karıştılar cavidan.
"Selahaddin'in" yiğitliğidir bu Kudüs'ten uzanan
Bir alay değil 57 bin alem gücündeki "Hüseyin'in askerlerine.
Konstantinopolis'i fetheden İstanbul semalarından
"Fatih'in" korkusuzluğudur bu destanına eşlik eden.
Ölümü korkutan kahramanlarınla milletimizi dirilttin yeniden
Sen Çanakkale!!!
Kaldır başını sana zafer yağmurları yağar
Al damlalar akan dudaklarına gülümsemeler yakıştıran
Bulutlar,Güneş,Ay,gök... Hepsi sana hayran.
Tarih eğiliyor karşısında şerefli toprağının topraksız melunların inadına.
Nasıl onurlandırdın bizi böyle hem yerde hem gökte
Hamuşan diyardan kucak açmış bekliyorlar seni Firdevs'te
Be hey Çanakkale! Aziz destanınla uyu nurlar içinde