Cân yarım Şiiri - Yağmur Gözlüm Hasret

Can yarım dediklerin
bir gün can yaran olunca
anlarsın...
İnsan en çok
adını dualarına emanet ettiği yerden eksiliyor.
Ben seni kaybetmedim aslında,
kendime dönecek yolu yitirdim.
O günden beri
bütün yollar yürüyor,
bir tek ben varamıyorum.
Gece, omzuma senin sessizliğini bırakıyor.
Sabah, yokluğunu ekmek gibi bölüştürüyor bana.
Kimse fark etmiyor;
çünkü bazı yaralar
kanamaz...
yalnızca insanın içindeki ömrü yavaşça eksiltir.
Sitemim sana değil artık.
Bir ömür kalır sandığım söze,
gözlerine inanacak kadar temiz olan yüreğime...
Şimdi biri "İyi misin?" dese
susmuyorum,
içimde yıkılmış bir evin kapısını aralıyorum.
Ve bil...
Can yarım dediklerin
bir gün can yaran olursa,
artık hiçbir kalbin kapısını eskisi gibi çalamazsın.
Çünkü bazı gidişler,
insanın yalnızlığını değil,
bir daha kimseye güvenemeyeceği kadar derin kalan yarayı büyütür.