Can Pazarı Şiiri - Musa Niyaz Erdem

Bir can pazarının içerisinde buldum kendimi;
Öyle bir düğüm ki bu; çözen de benim, kördüğüm olan da.
Bir yanım yangın yeri,
Bir yanım o enkazın altında kalmayı isteyen bir deli...

Öyle bir ihanet sancısı ki yüreğime vuran,
Gaflet uykusu bitiyor, uyuyamıyorum saatlerce.
Avucumda kalanlarla gitme telaşı bir yanda,
Seninle olamama ihtimalinin o ağır sancısı bir yanda...

Biri kapı eşiğinde, her şeyi bırakmaya hazır,
Biri o yaraya tutunmuş, olduğu yere çakılı.
Böyle bir uyanış bu;
Kendi içimden sürgün, yine kendime sığınmacı.

İçimde iki kişi çarpışıyor son nefesiyle;
Biri göğe açılmak istiyor,
Diğeri bu enkazda küle karışmak.
Zira bu kavgada; vuran da benim, yarası sızlayan da.