“Taptaze baharın yağmurlarıyla hayat bulan gönül toprağım,
Suya kandığı gibi varlığına kandı sevgili...
Seninle birlikte hayat bulan kalbim
Çekerken nefesini içine, aktı ince ince gönlüme...
En kılcal damarlarım aşkla dahi dolarken,
En güzel seslenişleri dolayıp dilime,
Yoldaş yapıp iç sızımı,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta