Çocukluğumuzun en güzel yıllarına birbirimizi şahit yapıp,
Acı, tatlı geçen günleri beraber tüketip,
Aynı yer yatağında yatıp, uykumuzu fıkralara tutturduğumuz nice gece,
Düşlerimizi battaniye yapıyorduk üstümüze.
En saf sevda tebessümü ile bakarken gözlerimiz hayata,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta