Canan ki, o canan cana can katar,
Bazen de canı yakmaya can atar.
Cana yakın sanmıştım, canı yakan imiş,
Onu canan sanmıştım, canı alan imiş.
Canda kalan can vermişti kalbime,
Candan geri kalan hep hayal içinde.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta