İnsan, hayatında kaç kere görebilirdi ki o yedi rengi?
Onları bir arada görmek, önce yağmuru görebilmekti.
O kadar da basit değil tabii. Yağmura aşık olabilmekti.
Sonra ona denk gelme umuduyla beklemekti.
Onu görmek için de güneşle yağmur buluşmalıydı.
O zaman biraz da güneşe aşık olmak gerekti.
İkisini bir arada bulmak belki çok kolay değildi.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta