Camdan Haneler Şiiri - Yahya Kaydul

​Camdan Haneler

​Perdeyi çektikçe adam olurdu eskiler,
Şimdi camdan hanelerde iffet mi kaldı?
Gözden sakınanı "yobaz" saydı cahiller,
Namusu üç-beş beğeniye satanlar çoğaldı.

​Eskiden mahremdi, evin içi kutsal bir oda,
Şimdi ekran başında her şey birer moda.
Kendi eşini elaleme meze eden o zihniyet,
Kaybolan sadece ahlak değil, biten şahsiyet!

​Bir "tık" uğruna döküldü arın perdeleri,
Beğeni yağdıkça karardı kalbin yerleri.
Aile kalesi yıkıldı, sular altında toplum,
Bu gidiş uçurumdur, bu yol değil be oğlum!

​Sükut bitti, haya gitti, geriye kaldı yalan,
Sonsuz bir teşhirde can çekişiyor insan.
Mahremiyet namustu, kayboldu o emanet,
İzlediğin sadece dans değil, koca bir ihanet