Cam Kenarı Şiiri - Kenan Gezici

Ey yağmuru seyrediyor bahanesiyle, cama düşen aksim.
Kim geçiyor aklından, hangi sıcak el var elinde.
Işıksız yere mi düştün, bir ay şahit buna bilesin.
Neler saklı yüreğin de gece sessiz, rüzgâr dağlara mı kaçık.
Biliyorum istemezsin doğan günü, uzak dursun dersin.
Uzun sürsün ah bu an, öylece usulca bile geçmesin.
Bak ilk kez bu kadar yüreğin aydınlık, bu kadar güzel.
Nerede gizlense de gönül aşikâr olanı haykırmak ister.
Ama hep bir tenhalıkta, sevgiliyle asude bir yer arar.
Gün olmasın ki şu kuytu, loş cam kenarı hep sürsün.
Bir güneşe mi bakar, bu buğu mu yok olup giden.
Hayır apansız uyanacaksa uyansın artık yalnızlığım.

Kenan GEZİCİ 26/05/2026