Yirmibeş sene hastanede çalışırken
Onlarla güldüm, onlarla ağladım
Eve geldim yorgun argın
Yatağa uzanıp derin uykuya daldım
Uzun yorucu yıllardan sonra
Emekli olup eve oturdum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta