Cahile baldır dünya, tadı bitmez sanılır,
Hevesin şerbetine kanar da aldanılır.
Âlimin gözünde ise yıkık bir harabedir,
Bilir ki bu debdebe, sadece bir gecedir...
Geçer köşkün sefası, biter tahtın gururu,
Toprağın altındadır her ömrün son durağı.
Bir nefeslik saltanat, bir avuç kuru hayal,
Sorulur hesabımız: Hani neyin vardı, kal?
Gönlünü mülke veren, yükünü ağır eyler,
Sanır ki bu dünyada ebedi sefa sürer.
Oysa bir kervansaray, gelen göçer habersiz,
Ne sultanı kalmıştır, ne sarayı kederiz.
Gözü kör olan görür zinetini, malını,
Özünü bilen görür yaprağını, dalını.
Bir kuruşluk zevk için değer mi incitmeye?
Bir kırık kalbi yıkmak, bir ahi işitmeye?
Hayaloğlu kelam et, özünü Hak’ta ara,
Merhem olmaz bu dünya yürekteki yaraya.
Cahilin bal dediği, bir tatlı zehir imiş,
Âlimin gördüğü sır: Ölüm hak, ömür bir hiç...
Recep Hayal
Hayaloğlu
Kayıt Tarihi : 5.08.2026 23:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!