Cahil. Şiiri - Serdar Tunçluer

Uzak durun cahilden kirletir şerefini
Ararda bulamazsın kaybolan benliğini
Hiçbir lafı tutmaz ki birbirinden farklıdır
Fikri sabit edepsiz kimse bilmez içini,

Uçar gider sinektir, hemde bir bit asalak,
Kaçar gider yanından , tek kalırsın yatalak,
Gıybetçidir konuşur iftiracı hem densiz,
Sürünesi edepsiz yakılası kozalak,

Çok alıngan haybeci gözü yaşlı oynaktır,
Çark ederde şaşarsın kesilesi bir baştır,
Bozguncudur şerefsiz lafları her bir yalan,
Geberesi türevsiz çarpılmayan kerrattır,

Karıştırır herkesi birbirine vurdurur,
Kardeş, komşu tanımaz birbirine doldurur,
Hangi rüzgar nefsine uygun ise bu iblis,
Tükenesi bölücü, çok maskeli surattır,

Nasıl gizler kendini ararda bulamazsın,
Karıştırır her şeyi çözüme varamazsın,
Düzencidir yargısız infaz eder herkesi,
Mikropludur bulaşır çaresi yere batsın,

Herkes kötü gözünde hem ne kötü şerlidir,
Sorsan gidip kendine en dertlisi kendidir,
Ağlattırır her kulu insanların belası,
Çekilirde kenara faydasız bir şirrettir.

Devlet yıkar şerefsiz Aile ne ola ki,
Yüzyılların fitnesi tarihte öyle bol ki,
Kendi nefsi önemli bir buğdaya kul eder,
Nerde görsen kaç gülüm bir vebalı kene ki.

Serdar TUNÇLUER