C-3 Şiiri - Servet Günay Özbay

Her gece
Demir kapılar vuruldukça ardı arkası sıra üzerimize
Kimsesizlik hissi çöker geceden sızlatır yüreğimizi
Yırtılır gün bitmeden takvimdeki sayfa
Kavuşmaya bir eksik kala , ne sevinçli ne sevinçli

Gönüller kordan olmuş kül istifli
Kimi yatar , kimi yazar , kimi dinler , kimi ağlar
Günü bitse ,gecesi , yılı bitse cezası bitmez hayırsızın

Sevdiğim biliyormusun, duymuşundur Özlemek suçlu bulundu ilk celse , yalın vicdanların üst kürsüsünde
Sevmek yasak edildi buralarda , ihtiyaç kalmadığı içinmiş
Ağlamak sayıklamakta yasak , rahatsızlık vermemesi içinmiş
Huzur yasak denildi Huzur varmı ki dedim kalktım ayağa bulunamayan yasaksa , vay aklınıza dedim
Düşünce, bilinememekte dediler , gizli kaldığı için müstesna
Yavan olan , beslenmemiş yüreklerinden çıkan bu kararla