Her gece
Demir kapılar vuruldukça ardı arkası sıra üzerimize
Kimsesizlik hissi çöker geceden , sızlatır yüreğimizi
Yırtılır gün bitmeden takvimdeki sayfa
Kavuşmaya bir eksik kala , ne sevinçli ne sevinçli
Gönüller kordan olmuş kül , istifli
Kimi yatar , kimi yazar , kimi dinler , kimi ağlar
Günü bitse ,gecesi , yılı bitse cezası bitmez, hayırsızın
Sevdiğim biliyormusun, duymuşundur Özlemek suçlu bulundu ilk celse , yalın vicdanlının üst kürsüsünde
Sevgi yasak denildi
Ağlamak sayıklamakta Huzur bulmak haram edildi sana, bana
Düşünce bilinememekte denilip , müstesna kılındı.
Servet Günay Özbay
Kayıt Tarihi : 18.5.2025 22:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!