Her gece
Demir kapılar vuruldukça ardı arkası sıra üzerimize
Kimsesizlik hissi çöker geceden , sızlatır yüreğimizi
Yırtılır, gün bitmeden takvimdeki sayfa Kavuşmaya bir eksik kala , ne sevinçli ne sevinçli
Gönüller tutuşmuş kor olmuş, yana yana Şimdi sönmüş kül istifi buralarda
Bilirmisin aşkım sevdiğim şen yüzüm umudum Burda kimi yatar , kimi yazar , kimi dinler , kimi ağlar
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta