By Kaptan Şiirleri - Şair By Kaptan

Aslında faili meçhul bir intihar teşebbüsüydü,
Seni mühürlü dudaklarının kıyısından tanımak.
Bir mevsimlik sevdaydı bu; yandı, geriye isli bir veda kaldı,
Ey kirpikleri mülteci kampı, bakışları yasak kadın!
Madem bu aşkın ruhumdaki vizesi doldu,
Sürgün et artık o yetim kalan ellerini ceplerine;

Sükûtun limanından, kalktı son bir sefine,
Yükü dünya değil de, Hakk’ın gizli define.
Dalga vurdukça sarsar, kibrin çürük direğin,
Korkusu vuslat mıdır, şu mühürlü yüreğin?
Pusula şaşmış ise, yıldızlar dilsiz kalır,
Yolunu kaybedeni, azgın dalgalar alır.

Unutursun; "unutamam" diyemediğin her ah ile vahı,
Ellerinin arasına aldığın kafanı, nefesinden çalanı.
Veryansın ettiğin zamanı, bir türlü sökmeyen şafakları;
İçinde bir sızıyla "unutmadım" dedin ya; yine de unutursun.

Unutursun kara kalemle sana çizilen yolları,

Ayrlık ne yana düşer, hasret ne yana usta
Düştü yine aklıma, kayboldum yakamozlarda
Ben emek derim, sevmek derim, güven derim
Terki diyarında umutlarım, sabır denizinde nokta

Sabır ne yana düşer, selamet ne yana usta

Deli gönül durma hele inile
İnim inim inlemenin vaktidir
Gel Rabbine iltica et aşk ile
Kanlı yaşla ağlamanın vaktidir

Ömrünü heder ettin bir hiç ile

Ufukta bir hüzün, her yer karanlık,
Ruhumda sönmeyen, eski pişmanlık.
Kaderin çarkında, bir ince sitem,
Gönlümde bitmeyen, o kadim matem.
Ezelden ebede, sönmeyen bu ten,
Varlığın bir mahşer, yokluğun kefen!

Varsa sen yoksa yine sen!
ey onurum gibi sevdiğim sevgili
İşt yine sensiz bir gece
Anılar yağıyor üstüme
Aniden bulutlar çöküyor üzerime
Şimşekler çakıyor

Güçlüymüş gibi görünmekten yoruldum,
Yaralarım kanarken gülmekten yoruldum.
Yalnızlıklarımı avutmaktan,
"Bu da geçer" deyip neleri göğüslemekten yoruldum.

Saatlerin on ikiye vurmasını beklemekten,

Ey beyninini meşgul eden para, şan, şöhret
Sana verildi en büyük servet, şükret
Aldığın nefes sayılı, ne boşa tüket
Nede hakkın karşısında, zamanını israf et

Ey düşüncelerinin hüznü, vede sebebiyet