By Kaptan Şiirleri - Şair By Kaptan

Eğilir sinsi bir hırsla karanlık eşiklere,
Bakışı hapsolur o daracık gediklere.
Gedikler genişler de göremez açık kapıyı,
Kendi eliyle yıkar kurduğu her yapıyı.

Yapıyı dert bürür, kıymet bilmez bir sızıyla,

Eğri ağaçtan olmaz, ne gemi ne de direk,
Doğruluğun emriyle, çarpmalı her bir yürek.
Dili balçık olanın, kalbi de kararmıştır,
Zira yalan rüzgârı, her bağı sarartmıştır.
Söz gümüşse sükûtun, altındır her bir yanı,
Lakin doğru bir kelâm, kurtarır iki canı.

Senin adına hep, yalan demişler,
Seni hakir görüp, kendin övmüşler.
Sana sarmadan hiç, hüküm vermişler,
Seni bir senaryo, gibi çizmişler.

İftira kâr etmez, samimiyetine,

Zamanın çarh-ı feleği, öğütürken her canı,
Bilemedik ne imiş, şu ömrün asıl şanı.
Masiva bir seraptır, peşinden koşturur da,
Yorar garip yolcuyu, kör çölde durdurur da.
Ruhumun kafesinde, mürg-ü dil feryat eder,
Nefs-i emmâre zalim, her dem ziyanı güder.

Bu balçıktan bedendir, vuslat günü bekleyen,
Ziyan eyler ömrünü, kibri kibre ekleyen.
Suret seni aldatır, asıl mana sîrettir,
İnsan olmak dediğin, nefsine bir hayrettir.

Meyil verme sakın dünya malına
Karun kadar malın olsa ne fayda
İblise uyup'ta benliğe sapma
Firevun kadar ünün olsa ne fayda

Yalan söyleme, gıybeti kov dilinden

Dün gece rüyamda gördüm gençliğimi
Bakışı yorgundu, neşesi kemi
Yanağı elmaydı, sözü samimi
Yamalı günüyle, hali acemi

Dün gece rüyamda gördüm gençliğimi

Şeb-i Yelda: Aldanışın İnfazı

Zehir saçar dilleri, zemheridir baharı,
Yalanla örülen ağ, boğar onca efkârı.
Bir kör kandil peşinde, menzil arar bedbahtlar,
Çürük temel üstünde, devrilir onca tahtlar.

Yürekten can gidiyor
Aylardan gün gidiyor
Bir ömür yitip gidiyor
Sen gidiyorsun
Umutlar soluyor dermanlar yoruluyor
Gözlerime karanlık çöküyor

Bir gün lütfu sonsuz, bir gün kahrı zor,
Gönül sahrasında, her an başka kor.
Dünü bugününe, dargın bir bilmece,
Ruhu bin bir parça, karanlık bir gece.
Zannetme sükûnet, fırtına dindi,
Gökten yere vuran, o hırslı kindi.