Büyütüyorum Şiiri - Mesut Tütüncüler

Kırağılar düşmüş saçlarım dökük,
Biraz da yorgunum belim de bükük,
Esvabımı bilmem mısraım sökük,
Terziye dost, tezgâh büyütüyorum.

Elinden çıkınca aşkla yazacak,
Kıta kıta geçip gezip tozacak,
Kalp yurdunda durup hâli sezecek,
Gönlü derya seyyâh büyütüyorum.

O’nu arayana yolu gösteren,
Kavuşturan, barıştıran, gül seren,
Aldıkça menzili kendine eren,
Vuslata güzergâh büyütüyorum.

Öyle güzergah ki tarif gerekmez,
Zahmetin sonunda hüsran birikmez,
Heyhat, ruhumda bir illet bırakmaz,
Bir deva, inşirah büyütüyorum.

Ruhumu sirayet etmiş bir irin,
Değmesin kimseler keza pek derin,
Ah yarama merhem olacak narin,
Söküp atan cerrah büyütüyorum.

Bugün diyecek söz yazacak satır,
Satırıma mânâ yoracak hatır,
Olmasa hatrına sarılacak sır,
Bitti derdim, kalpgâh büyütüyorum.

Bir kalp ki hızlı mı yavaş mı atsın,
Kalp ritmini bulmuş, isterse batsın,
Can O’nun, ev O’nun alıp da satsın,
Sözüm söz Abdullah büyütüyorum.