İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ve...yaşam bir devinim olarak akar gider yüzyıllardır,acı ve tatlı yılların sularında, nazlana nazlana...Ne de çabuk geçiyor yıllar:)))İnan,kızım Elif'in fotoğrafları da olmasa,inanamıyacağım geçen yılları yaşadığıma...Onlara en büyük hediyemiz de,sanırım,kendi ayakları üstünde duracak cesaret ve bilgiyi verebilmek...O zaman,işte,gönül huzuru içinde gözlerimizi kapayabiliriz artık,başka bir baharda tekrar çiçek açmak için...Melodi tadında bir iç çekişti...tebrikler,selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta