Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Yaşlandıkça tecrübe, bilgi artıyor. Biriktiriyor, birikiyor. Birikirken kendini daha iyi tanıyor, yönlendiriyor insan. Öncelikleri değişiyor.
Yılların neredeyse ışık hızıyla daraldığını hissetmek, tüm an’larını aşık olduğu işe öncelik vermeye yönlendiriyor. Yüreğin, gözün dilini tuvallere, şiirlere, yazılara taşıyor.
Tabii ki, kendimden söz ediyorum. Konuşmayı pek sevmem, gerilmeyince…
Düşüncelerimi sözler zayıflatıyor diye...
*******
Resimlerimde söze dök ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!