Bütün Çare Şiiri - Kasım Kobakçı

Şafak vakti, sevinci taşıyor ruhuma bak,
Sabahın rüzgarında, sönen dertlerimi yak,
Satırların ufkundan doğan, ferahlığa tak,
Kıraat eden insan, aşar bütün dağları.
*
Kitapsever olmaktır, erenlerin amacı,
Şehrin ufukları, hep kışlarına duacı,
Bulur insan, hikayesinden ruha ilacı,
Gizli sayfalar, çözer askıdaki dertleri.
*
Masal söyleyen sesler, aşar her bir duyguyu,
Kelimeler serinletir, o tüten kurguyu,
Bittiğinde cümleler, korur güçlü olguyu,
Asıl gerçeği arar, hakikat yolcuları.
*
İlmi arayan zihin, bulur doğru kararı,
Kıtalar arasında bitmez, ilmin pınarı,
Dağın tepelerinden, silker bütün zararı,
Duyuldukça destanlar, çözülür o sözleri.
*
Metni bilen şahıslar, batmaz karanlıklara,
Aydınlık gökyüzünden bakar hep, uzaklara,
Yüce dağlar aşılıp, erişir sonsuzlara,
Şaha kalkar umutlar, okurun yuvasında.
*
Kitapların izinden yürüyen, bilir yolu,
Öykü sarmalları, gösterir hep sağı solu,
Bilgiye muhtaç için, şefkattir Anadolu,
Sırlara yolculukta, takip eyle izleri.
*
Romanların rüzgarı, serin eser daima,
Cahillik yüklerini, asla sırtta taşıma,
Sufi yolunda, Yunus denmiş yaslı acıma,
Deryaların dibinde, bulunmaz sihir asla.
*
Mecnun, çölde ararken bulmuş yüce selamı,
Bilgi alan yiğitte, o isteğin tamamı,
İlim irfan tadanlar, çözer gizli kelamı,
Sayfalar arasından çıkar, şairin gülü.
*
Mütalaa kılarken, açılır ince perde,
Sanatkarlar yansıtır, ışıkları göklerde,
Engin fikir alemi, koyulmaz asla derde,
Edebiyat izinde, bulunur bütün çare.