Yeni bir dili olmalı dünyanın
Eski dil yalanın, yalanın, tufanın.
Bu kızıl kıyamet evrende
Kim huzur bulabilir ki
Yeni bir dili olmalı dünyanın
Yeni
Bu memlekette
Acı yaşamayan, ağlamayan
Yiğidi zindana toprağa düşmeyen
Ağıdı kulakları lâl etmeyen
Yitiği olmayan
Ve ciğeri yanmayan kim kaldı
Yoksul Mahallenin çocuklarıydık
Bütün çocuklar dost ve arkadaş
Hangi evde ne pişse
Hangi evde kim düşse, hastalansa bilirdik
Güzel kalpli anneleri, babaları, amcaları, ablaları vardı mahallemizin
Yorgun değiliz
Yorgun olamayız da
Daha çok işimiz var
İşten kaçamayız da
Bu yarasa tohumuna
Dünyayı bırakamayız
Hayat herkese farklı sunulmuş
Sana düşeni yaşa
Bir noktaya takılıp durma
Yudum yudum o anı yaşa
Kimine şavşatlı yaşam düşmüş
Kimine acı ızdırap
Yüreğimin ilkiydi
İlklerimin dili
Birçok şey anlatmak isterdi de
Tutulurdu o kelepçeli dili
Bakışları derindi
Sözleri az ve öz
Zulmün dili kindir
Yumruğu yüzüne indir
Bırakma hiç boyversin
Çünkü gayesi çirkindir
Bir tek kendini düşünür
Ötesini düşman görür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!