Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

BİR ZAMANLAR 2

Yetmişli yıllardı tahsil çağımız
Zehirlenmiştik biz çoktu ağumuz
Düşmanlık yerleşti koptu bağımız
Siyasete kurban bizi seçtiler

Toklar anlamıyor açın halinden
Sofrayı komşuyla bölüşmek bitmiş
İşçi arı mağdur mahrum balından
Bal çalmak revaçta çalışmak bitmiş

Bencillik zirvede ego tavanda

Bizi bu sevmeler yordu
Bazen delice bazen akıllıca sevdik
Fütursuzca övdük
Şımardılar
Delice sevdik ışkın
Israrlı sevdik pişkin

BOŞLUK DOLDURMAK

Eli bastonunda baston şakağındaydı
Kara kara düşünüyordu ihtiyar
Bazen kaşlarını oynatıyor
Bazen dudak büküp dişlerini sıkıyor

Böylece Yurt Oldu Bu Vatan Bize

Malazgirt ovası kan ile doldu
Alpaslan düşmanı getirdi dize
Diyojen şaşırıp saçların yoldu
Böylece yurt oldu bu Vatan bize

Dünyanın zalimleri kucak açtı teröre
Çaresiz kalan iblis sarıldı göre göre
Eğitip donatarak üstümüze saldılar
Leşlerini serdikçe şaşkın baka kaldılar

Sabrımız bitene dek bir müddet oyaladık

BUGÜN BİZİM GÜNÜMÜZDÜ

Bir yaprağım daha düştü terk eyledi bedenimi
Anıların tazelendi karıştırdım defterimi
Seni kaybedişi andım yeniledim kederimi
Sensiz hayatın tadı yok yapraklarım gazel anam

Bülbül idim uçuştum sevdiğimin bağında
Gonca gülüm kırıldı ele gülü verdiler
Feryadı figan koptu gönlün can otağında
Yüreğim yara aldı hepten gülüverdiler

Bağban oldum bağında çevresinde dolaştım

Her doğan gönlünde bir aslan yatar
Büyüme arzusu burnunda tüter
Sevdanın ritmiyle yüreğin atar
Umuda yolculuk başlar hayalen

Deli mavi hayal düşer aklına

Eskiden bir şeytan vardı
Biz kör şeytan derdik ona
Şimdi her bir yeri sardı
İzliyoruz yana yana

Baş köşeye koyduk onu