Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Gençlik elden gidince akla kavuştu başım
Dünyalıklar uğruna nelere katlanmışım
İnkar etmek imkansız atmışı aştı yaşım
Yanlışımı anladım demek ki yaşlanmışım

Bir zamanki aklımla hiç yaşlanmam sanırdım

Kabına sığmaz gönlüm ahvalimden bizarım
Şahsıma didar eğdi medarı iftiharım
Can pareme kıyamam kendime intizarım
O bana bahşedilen en güzel bergüzarım

Gülistanda gonca gül dergahımın nüvesi

Dinin temeli iman kurallar temel taşı
Bu temelin üstünde yükselir takva işi

Fırtınada sarsılmaz imanla dolu kişi
Yele ihtiyaç yoktur üfürük sarsar boşu

BİLEMEDİM

Bazen neşe doludur bazen çokça kederli
Ben onun benzerini görmedim göremedim
Bazen acı kahvedir bazen ise şekerli
Karşısına geçerek neşeyle gülemedim

Mübarek Ramazanda ilizyon yapanlara
Dinden din doğurana ne demeli bilmem ki
Kep'ten kin çıkartarak din diye tapanlara
Yeni din çağırana ne demeli bilmem ki

Soy adı yakışmıyor siyasi bezirgana

Milyarlarca sır gizli bir hücrenin içinde
Üç beş sırdan gayrıyı çözebilen var mıdır?
İnsan oğlu koşturur ilim irfan peşinde
Öğrenmeyi mi bilmez, yoksa beyni dar mıdır?

Öğünerek kabarır nice okumuş cahil

Dokuz ay karnında beni taşıdın
Kimbilir ne çektin neler yaşadın
Daha cenin iken beni okşadın
Sancılar çekerek doğurdun anne

Hakkın ödeyemem bende hakkın çok

Gün batımı belirdi bulut içinde resmin
Uzattım ellerimi söküldü tırnaklarım
Beyhude seslenişte dilimde dondu ismin
El ayağım tutuldu yakıldı parmaklarım

Varla yok arasında gözden kayboldu araf

Gönül salah istiyor ömrün en son deminde
Nefsimiz dans ediyor cazip kaygan zeminde

Ruhlar yön gösterirken yaratılış gayene
Nefisler gedik arar dünyadaki payene

Yiğitler diyarı Yatağan'ımdan
Şehadete ermiş Armağan Akman
Yol alıp cennetin ilk sapağından
Hakk'kına kavuşmuş Armağan Akman

Vatanı uğruna dökülmüş kanı