Bul Özünü Şiiri - Mücahit Kurnaz

Ver kıymetini al özünü
Tut sözünü bul özünü
Vermezsen bağ verirmi üzümü
Yakamazsın ateşte ki közünü

Dön bak aynaya gösterir yüzünü
Ancak gözler gösterir kalpteki özünü
El vermezsen el olur belki sel olur
Sen bendesin ben sende gel etme gurur

Yürürsün gölgenden kaçıp gitsen de
Bir yabancı gibi kendi ilinde
Aradığın derman gizli kalbinde
Yakma boşuna ömrün közünü

Zaman bir nehir ki durmaz, durulmaz
Gönül kırılsa da hesap sorulmaz
Hakikat yolunda asla yorulmaz
Koru içinde ki o saf özünü

Bırak ey can kibir denilen yükü
Sevgidir varlığın en eski kökü
Gök kubbe dinlerken bir kadim türkü
Unutma sonunda toprak olan özünü!