Buharlaşırken Şiiri - Cevat Çeştepe

- bir doğum günü yazısı-
‘Turnaları, türküleri ve kayıkları seven adamın doğduğu günde’
.
Beni, ilk yaz şafağında bozkır ortası bir köy evinin bacasına bir leylek getirip bırakmadı… Beni o köy evine getiren yolunu şaşırmış bir turnaydı… Ve o turna beni öyle bacaya filan da değil, günler-geceler boyu, gökten bir türkü gibi boşalan yağmurun oluşturduğu bahçedeki su birikintisinin ortasına, kâğıttan bir kayığın içinde bıraktı…
-Belki bu sebepten çok severim turnaları ve türküleri ve bir de denizde kayıkları-
. ,
Ve işte o günden bu yana, aradan sanki yılların ‘neler-neler yaşandı ve kimler geldi-kimler geçti’ dolusu yüzlercesi havasında onlarcası geçip-gitti…
Ben hala geçip giden o yıllar içinde giderek suyunu toprağın çekmesi ve buharlaşmayla azalan o birikintinin ortasındaki kayığın içindeyim… Ve suyun tamamen çekilip, zeminin kurumasını, kâğıttan kayığın bir çekek yerinde sıra beklermiş gibi yan gelip yatmasını ve beni buraya getirip bırakan turnanın gelip beni almasını bekliyorum…
Ondan sonrası bir turnanın kanadında…
.
.
Cevat Çeştepe
1 Haziran 2026