Sana en hüzünlü gölgemi bırakacağım,bir şehri...
Sana yurdumu;korkularımı,Korkularım yaralarımdır yar...!
Yeşil yapraklardan şaraplanacağız birlikte/Hazarın kıyısında...
Dudağının kıyısında.../Memleketimi...
görünmez bir ufuk çizgisidir zaman;
Mısra dolaşır eteğinde/Güçlü
Kuytularda kaf söyleyerek.../Ölüce..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta