Bugünlerde Şiiri - Erdem Duran

Bir hayli yorgunum bugünlerde,
omuzlarımda taşınmamış yılların ağırlığı var.
Sanki herkes gitmiş de
ben, terk edilmiş bir istasyon gibi
kendi içimde bekliyorum.
Bir hayli dalgınım bugünlerde.
Camdan dışarı bakıp
aynı düşünceye saatlerce takılı kalıyorum.
Bir kuş geçiyor gökyüzünden,
ben çocukluğumu hatırlıyorum.
Bir rüzgâr esiyor,
içimde eski bir yaranın sesi duyuluyor.
Bir hayli unutkanım bugünlerde.
Anahtarları değil sadece,
kendimi de bir yerde unuttum sanki.
Gülmeyi hangi sokakta bıraktım bilmiyorum,
hangi gece
kendimden vazgeçtim,
onu da hatırlamıyorum artık.
İnsan bazen
çok konuşunca değil,
çok susunca yoruluyormuş.
Bunu öğrendim.
Kalbin içinde büyüyen sessizlik
bir süre sonra
insanın bütün aynalarını kırıyormuş.
Geceleri geç uyuyorum bugünlerde.
Çünkü gözlerimi kapatınca
yarım kalan ne varsa
bir bir yanıma oturuyor.
Eski sesler, eski yüzler,
adı anılmayan kırgınlıklar…
Hepsi içimde
uzun bir kış gibi.
Ama yine de
kimse bilmiyor içimde kopan fırtınayı.
Ben hâlâ
“İyiyim” diyebilen bir adamım.
Ve belki en çok bu yüzden
bir hayli yorgunum bugünlerde.