Ben bakınca sanki ağaçlar deliyor gökyüzünü.
Deniz bitmiyor ufuktan sonra var ötesi.
Renk cümbüşü hangi vakit baksan ormana.
Uzak dağ başları sanırım ne kadar uzak bana.
Küçülür gözümde ben, yorgunluk çıkar bedenimden.
Bir zerrede yaşanan… nasıl duruyor ayakta bu evren.
Öyle kocaman düşler kurmak olmuyormuş.
Kıyısında kalmalı mı merhametin acının.
En sade haliyle dün, yarın değil bugünü yaşamak.
Kenan Gezici 23/02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 21:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!